Dit kun je als bedrijf met NFT's in 2026 – Wat werkte en wat niet

Wat kun je als bedrijf met NFT’s? In 2022 zette ik hier 23 voorbeelden op een rij van bedrijven die iets met NFT’s deden: digitale sneakers van Nike, een restaurant dat je alleen binnenliet met een NFT, een hamburger-DAO, horloges met een digitaal paspoort. Mijn advies toen: doe er nu iets mee, want over vijf jaar doet iedereen het.

Die vijf jaar zijn bijna om, dus tijd voor een eerlijke balans. Iedereen doet het niet. Nike sloot zijn NFT-studio en werd door zijn eigen kopers aangeklaagd. Starbucks stopte met zijn NFT-spaarprogramma. Maar het restaurant laat je nog steeds alleen binnen met een token, het horlogemerk geeft nog steeds digitale paspoorten uit, en de EU maakt vanaf 2027 een digitaal productpaspoort zelfs verplicht.

In dit artikel lees je wat er van de bekende voorbeelden is geworden, welke toepassingen in 2026 wél overeind staan, en je krijgt een korte check die je vertelt of jouw idee een blockchain nodig heeft, of gewoon een database met een QR-code. Wil je eerst weten wat een NFT precies is? Lees dan mijn uitleg over NFT’s.

Waarom bedrijven in 2022 NFT’s uitbrachten

Even terug naar de redenen van toen, want die verklaren wat er misging.

Nieuwe technologie. Een NFT is een eigendomsbewijs op een blockchain: niet aanpasbaar, overdraagbaar, van jou zolang hij in je wallet staat. Alleen al experimenteren met die techniek straalde uit dat je een voorloper was.

Gratis aandacht. De media smulden ervan. Elk merk dat een NFT uitbracht, haalde de krant. Die aandacht is in 2026 verdampt; als je nu een NFT uitbrengt, is de eerste reactie eerder een geeuw.

Fundraising. Een NFT verkopen was een nieuwe vorm van crowdfunding: de community betaalde vooraf en kreeg een token terug.

Speculatie. En dit is de reden die niemand hardop zei: kopers hoopten dat het ding meer waard zou worden. Zodra dat de echte motivatie is, verkoop je geen product maar een gok. En gokken verliezen mensen op een gegeven moment.

Wat er van de bekende voorbeelden is geworden

Van mijn lijst uit 2022 heb ik de bekendste voorbeelden op 20 september 2026 nagekeken op hun eigen site of in de pers. Dit is de stand:

De rest van de lijst van toen (de wijn-NFT van Hello Fam, de tattoo-marktplaats Ethernaal, BurgerDAO met zijn maandelijkse hamburger, de Grateful Giraffes, de wearables van Adidas, de McLaren-onderdelen, de film Project Iceman, de cryptopostzegel van de Zwitserse post, de Cavs-locker, de Wrangler-jeans met NFC-chip) heb ik niet meer betrouwbaar kunnen nakijken. Van een paar sites, zoals die van BurgerDAO en Hello Fam, kreeg ik in september 2026 geen antwoord meer. Neem ze als wat ze waren: experimenten uit 2022.

Wat er in 2026 wél overeind staat

Uit die tabel komt een patroon. Alles wat draaide op “ooit wordt dit meer waard” is verdwenen. Alles wat een bestaand probleem oploste, bestaat nog. Dit zijn de vijf toepassingen die ik in 2026 serieus zou nemen.

1. Het digitale productpaspoort

Dit is de grootste. Vanaf 18 februari 2027 moet elke accu van een elektrische auto, elke fiets- of scooteraccu en elke industriële batterij boven 2 kWh in de EU een digitaal productpaspoort hebben (EU-batterijverordening). Textiel volgt: de Commissie mikt op een uitvoeringsbesluit eind 2027, met naleving ongeveer anderhalf jaar later. Daarna komen meubels en elektronica.

Zo’n paspoort bevat herkomst, materialen, reparatiegeschiedenis en recyclinginformatie, bereikbaar via een QR-code op het product. Belangrijk om te weten: de EU schrijft geen blockchain voor. De regels zijn technologieneutraal; een gewone database met QR-code voldoet. Merken die het op een blockchain zetten (zoals Breitling via Arianee) doen dat omdat het paspoort dan met het product mee kan verhuizen naar de tweedehandsmarkt, ook als het merk er zelf niet meer is. Precies de belofte van NFT’s, alleen heet het nu anders.

2. Tickets tegen doorverkoop

Een ticket als token: de organisator bepaalt of, aan wie en voor hoeveel je hem mag doorverkopen. Dat was in 2022 het idee van GUTS en dat werkt in 2026 nog steeds, alleen zit het nu onder de motorkap van gewone ticketplatforms. De koper ziet een QR-code en merkt niets van de blockchain. Zo hoort het.

3. Lidmaatschap en toegang

Flyfish Club bewijst dat het kan: een lidmaatschap dat je bezit, dat je kunt verkopen als je verhuist, en dat automatisch vervalt voor de verkoper. Voor een club, een coworking-ruimte of een besloten community is dat een nette oplossing. Voorwaarde is dat het lidmaatschap zelf de waarde is, niet de verwachte prijsstijging van de token.

4. Echtheidscertificaten

Horloges, kunst, wijn, designmeubels: alles waar namaak een probleem is. Een certificaat dat aan het product hangt en van eigenaar wisselt bij verkoop. Werkt vooral als er meerdere partijen in de keten zitten die elkaar niet automatisch vertrouwen: fabrikant, dealer, verzekeraar, veilinghuis.

5. Herinneringen en community

POAP is de eenvoudigste vorm: iedereen die op je event was, krijgt een digitaal bewijs. Geen gedoe met wallets, want de POAP-app bewaart het voor je. Het levert geen geld op, wel een lijst van mensen die er echt bij waren. Voor een bedrijf dat events organiseert de laagdrempeligste manier om met de techniek te spelen.

Check: heb jij hier echt een blockchain voor nodig?

De vraag die ik in 2022 had moeten stellen en die je nu voor je eigen idee kunt beantwoorden. Vijf vragen, een eerlijk antwoord.

Zo pak je het in 2026 aan

Wil je na die check toch iets met de techniek doen? Dan zou ik het zo aanpakken, anders dan ik het in 2022 zelf deed.

1. Begin bij het probleem, niet bij de techniek. Namaak, doorverkoop van tickets, een lidmaatschap dat overdraagbaar moet zijn, een productpaspoort dat de wet straks eist. Geen probleem? Geen NFT.
2. Gebruik een bestaande partij. Voor paspoorten en certificaten is er Arianee, voor events POAP, voor tickets een ticketplatform dat het onder de motorkap doet. Zelf een smart contract laten bouwen is duur en een fout erin is niet terug te draaien.
3. Verstop de blockchain. Je klant wil een QR-code scannen, geen wallet installeren. Starbucks ging deels onderuit omdat het te technisch was voor mensen die gewoon koffie wilden.
4. Verkoop geen speculatie. Beloof nooit dat iets meer waard wordt. Nike leerde dat via de rechter. Voor de meeste unieke NFT’s gelden de Europese cryptoregels (MiCA) overigens niet, maar het consumentenrecht wel.
5. Meet of het iets oplevert. Minder namaak, minder doorverkoop, meer terugkerende gasten. Kun je dat na een jaar niet aantonen, stop dan.

En nog één ding: veel van wat bedrijven in 2022 met NFT’s probeerden te bereiken (klanten kennen, ze persoonlijk benaderen, processen sneller maken) lukt in 2026 een stuk beter met AI dan met een blockchain. Dat is waar ik zelf mee bezig ben, en waar ik bedrijven nu bij help.

Conclusie: NFT’s voor bedrijven in 2026

Voorbeelden genoeg, en de lijst wordt nog steeds aangevuld, alleen niet meer met apen en sneakers. Wat overbleef is de saaie, nuttige kant van de techniek: een bewijs dat aan een product of persoon hangt, dat overdraagbaar is en dat jouw bedrijf overleeft. Het productpaspoort van de EU maakt dat vanaf 2027 voor sommige sectoren zelfs verplicht.

Wil je weten hoe de rest van de cryptowereld er in 2026 voorstaat, van stablecoins tot tokenisatie? Lees dan de crypto-guide. En hoe je een NFT technisch maakt, staat in de NFT-guide.